تاثیر اقتصادی آلودگی پلاستیکی بر صنعت شیلات

به گزارش خبرگزاری ایسنا، آلودگی پلاستیکی اقیانوس ها به یکی از جدی ترین چالش های پیش روی جوامع ماهیگیری در سراسر جهان تبدیل شده است. این بحران زیست محیطی نه تنها معیشت صیادان را به خطر انداخته، بلکه برآوردها نشان می دهد که اقتصاد صنعت شیلات نیز تحت تاثیر زیان های مستقیم ناشی از این آلودگی قرار گرفته است.

بر اساس تحقیقات انجام شده، زیان های ناشی از پاره شدن تورها، مسدود شدن پروانه شناورها و زمان از دست رفته برای جداسازی زباله ها از صید، هزینه های سنگینی را به همراه دارد. مصاحبه با فعالان این عرصه نشان می دهد که هزینه آلودگی پلاستیک برای هر قایق صیادی، سالانه حدود ۳۴۰۰ دلار است. این رقم معادل ۱۲ درصد از کل درآمد سالانه یک قایق و نزدیک به یک چهارم درآمد مالک آن ارزیابی می شود که برای خانواده های کم درآمد، ضربه مهلکی به شمار می رود.

علاوه بر خسارات مالی، زباله های رها شده در دریا تهدیدی مستقیم برای جان صیادان هستند. پیچیدن طناب ها و تورهای سرگردان به دور پروانه شناورها، ماهیگیران را مجبور به پاکسازی دستی می کند. در این بررسی، نیمی از صیادان اعلام کردند که بارها در سال با این مشکل مواجه می شوند. حوادث ناشی از این اتفاق گاهی به بریدگی دست، قطع عضو و حتی مرگ صیادان به دلیل روشن شدن ناگهانی موتور منجر شده است.

پژوهشگران بر این باورند که ایجاد مشوق های مالی می تواند روند جمع آوری زباله ها را تغییر دهد. در حال حاضر بسیاری از ماهیگیران به دلیل بی انگیزگی، زباله های پلاستیکی گیر کرده در تورها را مجددا به دریا باز می گردانند. برآوردها حاکی از آن است که پرداخت تنها ۶۰ دلار در سال به هر قایق، می تواند صیادان را ترغیب کند تا تمامی پلاستیک های جمع آوری شده را به ساحل منتقل کنند؛ رقمی که در برابر منافع زیست محیطی آن بسیار ناچیز است.

بر اساس گزارش «ارث»، صیادان خرد بخش بزرگی از صید جهانی و غذای میلیاردها نفر را تامین می کنند. از همین رو، کاهش درآمد این قشر می تواند پیامدهای مخربی برای امنیت غذایی جهان به دنبال داشته باشد. کارشناسان پیشنهاد می کنند که برای مقابله با این بحران، باید جوامع ماهیگیری فقیر در مجاورت آلوده ترین رودخانه ها شناسایی شده و تخصیص منابع مالی و برنامه های پاکسازی در این مناطق در اولویت قرار گیرد.