فهرست مطالب دومین نشست «واکاوی ابعاد راهبردی انتقال آب دریا» با دبیری عباس آخوندی، وزیر پیشین راه و شهرسازی، و با حضور محمد علایی، رئیس کمیسیون آب و محیط زیست اتاق بازرگانی خراسان رضوی، یگانه سادات صالحی، پژوهشگر و دانشآموخته دانشگاه تربیت مدرس، و بنفشه زهرایی، رئیس مؤسسه آب دانشگاه تهران، در اندیشگاه فرهنگی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران برگزار شد.
بنفشه زهرایی در این نشست با اشاره به فعالیت کارگروه مشترک دولت و دانشگاه در حوزه مدیریت بحران آب گفت: این کارگروه به دستور مسعود پزشکیان، رئیسجمهور، در اواخر تابستان سال گذشته تشکیل شد و مأموریت یافت راهبردهای عملی برای مواجهه با بحران آب کشور را تدوین کند. به گفته وی، خروجی این فرآیند مجموعهای از راهکارها با محوریت اصلاح حکمرانی آب و تعدیل مصارف آب بوده است.
رئیس مؤسسه آب دانشگاه تهران سپس با انتقاد از غلبه رویکرد تأمینمحور در مدیریت منابع آب کشور اظهار کرد: نخستین واکنش دولتها در مواجهه با کمآبی معمولاً سدسازی، انتقال آب و ایجاد منابع جدید تأمین است، اما تجربه نشان داده است که در شرایط ناپایداری منابع آب که نظام حکمرانی فاقد توانایی برای مهار مصارف آب متناسب با منابع در اختیار است، با افزایش عرضه آب، میزان مصرف نیز افزایش مییابد.
وی افزود: زمانی که نظام حکمرانی توان مهار مصرف و کنترل برداشتها را نداشته باشد، تأمین آب بیشتر تنها به تداوم یک روند ناپایدار منجر خواهد شد. افزایش عرضه ممکن است در کوتاهمدت بخشی از کمبودها را جبران کند، اما در بلندمدت منابع مالی و آبی محدود شده و نیازها همچنان افزایش مییابند.
زهرایی با تأکید بر اینکه مسئله اصلی کشور تعدیل مصرف و اصلاح الگوی بهرهبرداری از منابع آب است، گفت: نبود انسجام در سیاستگذاریها و هماهنگ نبودن برنامههای توسعه جمعیت، صنعت و کشاورزی با ظرفیتهای آبی کشور از مهمترین عوامل تشدید بحران آب به شمار میرود.
وی با اشاره به طرحهای انتقال آب دریا تصریح کرد: سهم آب حاصل از نمکزدایی و انتقال آب دریا در مقایسه با حجم مصرف آب کشور بسیار محدود است و نمیتواند راهحل اصلی بحران آب ایران باشد.
رئیس مؤسسه آب دانشگاه تهران ادامه داد: تقریباً تمامی منابع آب تجدیدپذیر کشور در حال مصرف شدن است و رشد جمعیت و تغییرات اقلیمی نیز فشار بیشتری بر این منابع وارد خواهد کرد. در چنین شرایطی، تمرکز صرف بر افزایش عرضه آب نمیتواند پاسخگوی چالشهای موجود باشد.
زهرایی تأکید کرد: ایران به دلیل تنوع اقلیمی، جغرافیایی و فرهنگی نمیتواند با یک نسخه واحد آبی اداره شود و سیاستهای مدیریت منابع آب باید متناسب با ظرفیتها و محدودیتهای هر منطقه تدوین شوند.
وی خاطرنشان کرد: انتقال آب دریا تنها میتواند بخشی محدود از نیازهای آبی کشور را در حاشیه و فاصله محدود از دریا تأمین کند و نباید به عنوان محور اصلی سیاستهای تعدیل کمآبی، بودجه های زیادی به آن اختصاص داده شود.
رئیس مؤسسه آب دانشگاه تهران در پایان تأکید کرد: آینده مدیریت آب در ایران در گرو مدیریت تقاضا، افزایش بهرهوری، اصلاح حکمرانی در راستای توسعه کم آب طلب است و نه صرفاً اجرای پروژههای جدید تأمین و انتقال آب.
مریم دبیرینسب | خبرنگار دریابان نیوز
پیشنهاد دریابان
پربازدید ها