فهرست مطالب به گزارش دریابان نیوز به نقل از ویتنام : استان داک لک با اجرای یک کلان طرح توسعه تا سال ۲۰۵۰، قصد دارد بنادر آب های عمیق و نوار ساحلی خود را به ارتفاعات جنگلی متصل کند. این پروژه با تمرکز بر توسعه بنادر بای گوک و وونگ رو، یک کریدور عظیم برای گردشگری، خدمات ساحلی و لجستیک دریایی ایجاد می کند که اقتصاد این منطقه را به طور کامل متحول خواهد کرد.
تصور کنید مقصدی را که در آن صدای امواج اقیانوس و شکوه بنادر آب های عمیق، در یک قدمی جنگل های انبوه قرار دارد. استان داک لک با رونمایی از کلان پروژه «جنگل های وسیع – دریای آبی»، در حال خلق یکی از کم نظیر ترین قطب های گردشگری و اقتصاد دریایی در منطقه است. این طرح جاه طلبانه که بر اساس برنامه ریزی های کلان تا سال ۲۰۵۰ تدوین شده است، با تکیه بر بنادر استراتژیکی همچون بای گوک و وونگ رو، زنجیره ای بی وقفه از خدمات لجستیک ساحلی و گردشگری بومی را به هم پیوند می زند تا مقصدی بی بدیل برای سرمایه گذاران و گردشگران بین المللی بسازد.
با ادغام استراتژیک منطقه ساحلی فو ین در ساختار داک لک، اکنون این استان به صورت همزمان به منابع غنی جنگلی و یک خط ساحلی ارزشمند با بنادر آب های عمیق دسترسی دارد. بر اساس این معماری جدید توسعه، شهر بون ما توت به عنوان قلب تپنده ارتفاعات و شهر توی هوا به عنوان مرکز پویای ساحلی و بندری ایفای نقش می کنند. این اتصال هوشمندانه، یک کریدور پیوسته ایجاد می کند که گردشگری دریایی و استراحتگاه های ساحلی را به شکلی هدفمند با جاذبه های اکولوژیک و فرهنگ بومی پیوند می دهد.
یکی از جذاب ترین بخش های این طرح برای فعالان حوزه اقتصاد دریا محور، تمرکز ویژه بر منطقه اقتصادی دریایی شرقی است. این منطقه با محوریت بندر بای گوک و بندر وونگ رو، قرار است به عنوان موتور محرک لجستیک بین المللی و خدمات ساحلی عمل کند. برای پشتیبانی از این حجم عظیم از تبادلات تجاری و گردشگران، توسعه زیر ساخت های کلیدی از جمله ارتقا فرودگاه ها، احداث خطوط ریلی بین بون ما توت و توی هوا و توسعه شبکه بزرگراهی در دستور کار قرار گرفته است تا زمان سفر بین بنادر و مناطق پس کرانه ای به حداقل ممکن برسد.
مقامات این استان تاکید کرده اند که این برنامه ریزی جامع نباید تنها روی کاغذ بماند، بلکه باید ابزاری برای جذب سرمایه و هدایت پروژه های زیر بنایی در حوزه های لجستیک، انرژی های تجدید پذیر و اقتصاد سبز باشد.
داک لک با این استراتژی هوشمندانه نشان می دهد که چگونه ترکیب ظرفیت های دریایی و بندری با پتانسیل های طبیعی پس کرانه، می تواند یک منطقه را به یک قطب بی رقیب اقتصادی و توریستی تبدیل کند. به نظر شما الگو برداری از چنین طرح های جامعی که بنادر آب های عمیق را مستقیما به قطب های گردشگری متصل می کند، تا چه حد می تواند برای توسعه اقتصاد ساحلی و بندری کشور ما نیز راهگشا باشد؟ نظرات و دیدگاه های تخصصی خود را در بخش کامنت ها با ما و دیگر خوانندگان سایت دریابان نیوز به اشتراک بگذارید.
پیشنهاد دریابان
پربازدید ها