تغییر نقش تجارت ایران؛‌ شمال به کمک جنوب می‌ آید؟

در روزهایی که تلاطم های منطقه ای امنیت تامین نیازهای روزمره مردم را هدف گرفته است، کریدور شمال و بنادر خزر به عنوان یک شاهراه حیاتی برای تاب آوری اقتصاد ایران مطرح شده اند. اگر تا دیروز تمام نگاه ها به سمت خلیج فارس و اسکله های بندر امام خمینی در استان خوزستان بود، امروز برای دور زدن فشارهای تحریمی و حفظ آرامش بازار، تمرکز تجار و برنامه ریزان دولتی به سمت پهنه آبی شمال، استان های گیلان و مازندران و ظرفیت های پنهان بندر انزلی و بندر امیر آباد چرخیده است؛ رویدادی در حال توسعه که مستقیما با سفره مردم ارتباط دارد و به زودی می تواند نقشه راه لجستیک دریایی ایران را بازنویسی کند.

الزام حیاتی برای شیفت لجستیکی از جنوب به شمال

به گزارش تحریریه دریابان نیوز، وابستگی هشتاد درصدی واردات کالاهای اساسی به بنادر جنوبی ایران، زنگ خطر را برای زنجیره تامین کالا به صدا درآورده است. تاریخ ثابت کرده است که گره زدن امنیت غذایی به یک مسیر خاص، بالاترین ریسک اقتصادی را به همراه دارد. در همین راستا، مقامات ارشد اجرایی کشور بر استفاده حداکثری از ظرفیت بنادر شمالی و توسعه کریدورهای جایگزین تجاری با همسایگانی چون روسیه و قزاقستان تاکید کرده اند.

پیمان سنندجی، رئیس کمیسیون حمل و نقل اتاق بازرگانی تهران، با اشاره به ضرورت این تغییر استراتژیک می گوید: «در شرایط اضطرار، تغییر ثقل تجارت از جنوب به شمال نه تنها یک انتخاب، بلکه یک الزام است. با فعال سازی کامل کریدور شمال جنوب، می توانیم بخش بزرگی از نهاده های دامی را از طریق کشورهای حوزه سی آی اس تامین کنیم.» او همچنین هشدار می دهد که برای جلوگیری از رسوب کالا، اتصال فوری اسکله ها به شبکه ریلی ملی، مشابه دستاورد مهمی که در بندر کاسپین رقم خورد، یک ضرورت غیر قابل انکار است.

پایان مسیرهای طولانی؛ خزر جایگزین اقیانوس ها می شود

طه مدنی، رئیس اندیشکده حکمرانی هوشمند، روایتی دست اول و منطقی از این تغییر مسیر تجاری ارائه می دهد. او معتقد است که آوردن یک محموله از آمریکای جنوبی به بندر امام خمینی و سپس انتقال دو هزار کیلومتری آن با کامیون به استان های شمال شرقی مانند خراسان رضوی، هیچ توجیه اقتصادی و امنیتی ندارد.

مدنی تصریح می کند: «بخشی از کالاهایی که از مسیرهای دوردست وارد می شوند، به راحتی از کشورهای همسایه شمالی قابل تامین هستند. در شرایط بحرانی، مسیرهایی ارزش پیدا می کنند که از کشورهای همسو عبور کرده و تامین پایدار کالا را با کمترین هزینه رقم بزنند.»

با این حال، کیوان جعفری طهرانی، تحلیلگر ارشد اقتصادی، یادآوری می کند که این چرخش لجستیکی نیازمند توسعه جدی زیرساخت های دریایی، لایروبی مداوم کانال ها و تقویت ناوگان رو رو در آب های خزر است. این پرونده همچنان باز است و تصمیمات روزهای آینده دولت می تواند سرعت این گذار بزرگ را مشخص کند.

دیدگاه شما برای ما مهم است:

بازآرایی شبکه لجستیکی ایران با تکیه بر کریدور شمال و بنادر حاشیه دریای خزر، گامی بلند برای خنثی سازی تحریم ها است. با توجه به اهمیت این رویداد استراتژیک، به نظر شما آیا زیرساخت های فعلی بنادر شمالی ما توانایی رقابت و جایگزینی با غول های بندری جنوب کشور را دارند؟ تحلیل ها و پرسش های خود را در بخش کامنت ها برای دریابان نیوز بنویسید تا در گزارش های بعدی بررسی شوند.