چرا گردشگری دریایی پیشران اقتصاد ساحلی ایران نشد

به گزارش دریابان نیوز به نقل از سرآمد : به گزارش پایگاه خبری دریابان نیوز، با وجود آنکه اقتصاد دریا در اذهان عمومی و سیاست‌گذاری‌ها اغلب با بنادر، کشتیرانی و تجارت گره خورده است، اما ظرفیت‌های گردشگری دریایی به عنوان یکی از ارکان مهم اشتغال‌زایی و توسعه مناطق ساحلی در ایران، همچنان مغفول مانده است.

ایران با هزاران کیلومتر نوار ساحلی در شمال و جنوب، جزایر متعدد، تنوع اقلیمی و جاذبه‌های فرهنگی، پتانسیل بالایی برای تبدیل شدن به قطب گردشگری دریایی منطقه دارد؛ جایگاهی که بسیاری از کشورهای همسایه با وجود ظرفیت‌های بسیار کمتر، با موفقیت به آن دست یافته‌اند.

ظرفیت‌های شکوفانشده در شمال و جنوب

سواحل جنوبی کشور از خلیج فارس تا دریای عمان، میزبان جاذبه‌های کم‌نظیری چون جزایر مرجانی، سواحل بکر مکران و جنگل‌های حرا هستند که قابلیت بالایی برای جذب گردشگران بین‌المللی دارند. در نوار شمالی نیز، سواحل دریای خزر با وجود محدودیت‌های کالبدی و تراکم جمعیتی، از پتانسیل بالایی برای توسعه گردشگری دریامحور، فراتر از سفرهای سنتی و فصلی برخوردارند. اگرچه جزایری مانند کیش، قشم و هرمز نمونه‌هایی از این ظرفیت‌های بالقوه و بالفعل هستند، اما هنوز با استانداردهای جهانی فاصله معناداری دارند.

کمبود زیرساخت و تعدد متولیان؛ موانع اصلی توسعه

فقدان امکانات استاندارد اقامتی، اسکله‌های تفریحی، ماریناها، مراکز ورزش‌های آبی و ناوگان حرفه‌ای گردشگری دریایی از جدی‌ترین موانع پیش‌ روی این صنعت به شمار می‌رود. در کنار ضعف زیرساخت‌ها، پراکندگی مسئولیت‌ها و تعدد دستگاه‌های تصمیم‌گیر باعث شده تا فرآیند اخذ مجوز برای سرمایه‌گذاران بسیار زمان‌بر و پرهزینه شود. نبود یک راهبرد ملی منسجم نیز به توسعه جزیره‌ای و ناهماهنگ در مناطق ساحلی دامن زده است.

ضرورت توسعه پایدار و توجه به محیط زیست

تجربه جهانی نشان می‌دهد که اقتصاد ساحلی تنها با ساخت بنادر تجاری پایدار نمی‌ماند؛ بلکه گردشگری با فعال‌سازی زنجیره‌ای از مشاغل در بخش‌های هتلداری، حمل‌ونقل، رستوران‌داری و صنایع دستی، نقشی کلیدی در این مسیر ایفا می‌کند. با این حال، توسعه گردشگری دریایی نیازمند مدیریت صحیح و رعایت دقیق ملاحظات زیست‌محیطی است تا از پیامدهای مخربی نظیر آلودگی سواحل و تخریب زیستگاه‌های دریایی جلوگیری شود.

در نهایت، برای آنکه گردشگری دریایی به یکی از پایه‌های اصلی اقتصاد دریامحور کشور تبدیل شود، تغییر نگاه سیاست‌گذاران و خروج از نگرش فصلی به این صنعت ضروری است. با سرمایه‌گذاری هدفمند در زیرساخت‌ها، تسهیل مقررات، آموزش نیروی انسانی و حمایت از بخش خصوصی، می‌توان این گنجینه پنهان را به موتور محرک اقتصاد سواحل و جزایر ایران تبدیل کرد.