فهرست مطالب به گزارش دریابان نیوز به نقل از تین نیوز : ایران تا کنون ۵ روستا را در فهرست بهترین دهکده های جهانی ثبت کرده و ۸ روستای دیگر نیز در مرحله بررسی هستند. ثبت جهانی روستا ها نیازمند رعایت دقیق شاخص های پایداری محیطی، اجتماعی و اقتصادی است تا از آسیب های گردشگری انبوه جلوگیری شود.
گردشگری روستایی و ثبت دهکده های ایران در فهرست جهانی، فرصتی بی نظیر برای حفظ اصالت ها و توسعه پایدار است. به گزارش پایگاه خبری تین نیوز، مصطفی فاطمی، معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، جزئیات فرایند ثبت روستا ها در سازمان جهانی گردشگری و چالش های پیش روی این مسیر را تشریح کرد. این اقدام نه تنها یک فرصت اقتصادی است، بلکه آزمونی جدی برای حفظ فرهنگ و زندگی روستایی به شمار می رود.
تعریف گردشگر روستایی از نگاه سازمان جهانی
فاطمی در تعریف این نوع از گردشگری به نقل از متن اصلی می گوید: «گردشگر روستایی کسی نیست که فقط برای تفریح به روستا می رود؛ او به دنبال تجربه ای اصیل از زندگی، آیین ها، غذا، صنایع دستی و طبیعت بکر است.» روستا ها بر خلاف شهر ها که هویت خود را در توسعه شتاب زده از دست داده اند، همچنان بخش مهمی از اصالت های فرهنگی را در خود حفظ کرده اند.
شاخص های اصلی برای ثبت در بهترین دهکده های گردشگری
برای تبدیل شدن یک روستا به بهترین دهکده گردشگری، جاذبه های طبیعی به تنهایی کافی نیستند. بر اساس معیار های سازمان جهانی گردشگری، سه رکن اساسی باید رعایت شود:
- پایداری محیطی: مدیریت پسماند، هوای پاک و حفاظت از گونه های جانوری و گیاهی.
- پایداری اجتماعی: مشارکت فعال مردم محلی و زنان در فرایند های تصمیم گیری.
- پایداری اقتصادی: توزیع عادلانه درآمد و ایجاد اقامتگاه های بوم گردی و تعاونی ها.
تکمیل زنجیره ارزش گردشگری و ارائه سه ابتکار عملی برای اثبات پایداری، از شروط اساسی ثبت جهانی است.
روستا های نامزد شده در سال جاری و ابتکارات آن ها
امسال هشت روستای ایران با ارائه ابتکارات ویژه برای ثبت جهانی کاندیدا شده اند:
- درک (سیستان و بلوچستان): پیوند کویر و دریا و تور های ماهیگیری.
- گیسوم (گیلان): اتصال جنگل به دریا و ایجاد زنجیره اقامتگاه های بوم گردی.
- پامنار (خوزستان): احیای صنایع دستی و نقاشی روی در ها.
- موئیل (اردبیل): طبیعت گردی و بهره گیری از ظرفیت عشایری.
- قلعه بالا (سمنان): حفاظت از یوزپلنگ آسیایی.
- ریاب (خراسان رضوی): تور گردشگری آبی با وجود محدودیت منابع.
- مصر (اصفهان): توسعه گردشگری کویر.
- شانه تراش (مازندران): بوم گردی با محوریت اقتصاد صنایع دستی.
چالش گردشگری انبوه و لزوم پایش مستمر
یکی از نگرانی های اصلی در توسعه گردشگری روستایی، هجوم گردشگران و آسیب به بافت محلی است. فاطمی با تاکید بر اینکه نسخه واحدی برای همه روستا ها وجود ندارد، از تشکیل کمیته های استانی برای مدیریت ظرفیت پذیرش خبر داد. روستا های ثبت شده باید هر سه سال یک بار توسط سازمان جهانی و نهاد های داخلی پایش شوند و در صورت عدم رعایت شاخص ها، عنوان جهانی خود را از دست خواهند داد.
به نظر شما کدام یک از روستا های معرفی شده ظرفیت بیشتری برای جذب گردشگر بین المللی و حفظ پایداری محیطی دارند؟ نظرات و پیشنهاد های خود را در بخش دیدگاه ها با ما در میان بگذارید.
پیشنهاد دریابان
پربازدید ها