هنوز برخی دستگاه‌های اجرایی رویکردی متناسب با قوانین و الزامات مناطق آزاد ندارند

در حالی که اقتصاد محلی خراسان رضوی و شرق ایران تشنه شکوفایی است، منطقه آزاد دوغارون همچنان در راهروهای پیچیده بروکراسی دست و پا می زند. این توقف دردناک در نقطه صفر مرزی، نه تنها معیشت هزاران فعال اقتصادی بومی را نشانه رفته است، بلکه در بحبوحه رقابت های شدید منطقه ای، فرصت های طلایی ترانزیت را یکی پس از دیگری به باد می دهد. امیر روشن بخش قنبری، معاون سازمان توسعه تجارت ایران، در نشستی انتقادی پرده از واقعیتی تلخ برداشت: تحریم های داخلی و ناهماهنگی دستگاه های اجرایی، بسیار کشنده تر از محدودیت های خارجی عمل می کنند.

یکی از هشدارهای مهم در این نشست، تمرکز خطرناک زیرساخت های تجاری بر آب های جنوبی بود. روشن بخش قنبری با اشاره به درس های آموخته شده از بحران های اخیر لجستیکی تصریح کرد: «بیش از ۸۰ درصد ظرفیت حمل و نقل و لجستیک کشور بر محور خلیج فارس و دریای عمان متمرکز شده است. این در حالی است که ما از ظرفیت های گسترده مرزی در خشکی غافل مانده ایم.» صف های طولانی کامیون ها در مرزهایی مانند بازرگان و کندی تردد در دوغارون، زنگ خطری جدی برای از دست رفتن مزیت رقابتی صادرات ایران در بازار ملتهب همسایگان است.

اقتصاد پویای شهرهای مرزی ایران مستقیما قربانی تصمیمات پشت درهای بسته پایتخت شده است. به گفته این مقام ارشد، سیاست های ارزی و نگاه تقلیل گرایانه بانک مرکزی به ارز تنها به عنوان ابزاری برای کنترل تورم، تولید و صادرات را به اسارت درآورده است. وی تاکید می کند که تجار محلی راه دور زدن تحریم های خارجی را به خوبی می دانند، اما عبور از دیوارهای بلند مقررات داخلی برای آن ها به یک مانع فرسایشی و سخت تبدیل شده است.

ماجرای توسعه ترانزیت در مرزهای شرقی یک پرونده باز و در حال تحول است و دریابان نیوز تغییرات آن را به دقت رصد خواهد کرد. در حالی که کابل با سرعت در حال اصلاح زیرساخت های گمرکی و حمل و نقلی خود است، تضاد منافع سازمانی در داخل ایران مانع از بهره برداری کامل از ظرفیت های بی بدیل منطقه آزاد دوغارون شده است. اگر واگذاری اختیارات به مدیران استانی به سرعت عملیاتی نشود، بازار جذاب همسایه شرقی به راحتی تقدیم رقبا خواهد شد.