به گزارش دریابان نیوز به نقل از مهر : کاهش شدید ذخایر نفت در آمریکا به دلیل اختلال در عبور نفتکش ها از تنگه هرمز و افزایش صادرات، زنگ خطر را برای بازار جهانی انرژی به صدا درآورده است. این بحران می تواند معادلات تجارت دریایی را به شدت تغییر دهد.
مخازن کوشینگ آمریکا اکنون در یکی از ملتهب ترین روزهای تاریخی خود به سر می برند. در شرایطی که فعالان اقتصاد محلی ایران در بنادر مهمی چون بندر عباس و اسکله های نفتی خارک هر روز تحولات تجارت دریایی را رصد می کنند، توقف عبور و مرور از تنگه هرمز باعث شده تا قلب تپنده ذخایر نفتی اوکلاهما به شماره بیفتد. این یک هشدار فوری برای تمام کسانی است که موجودی انبارهای نفتی را تضمینی همیشگی برای ثبات بازار می دانستند.
پیش از آغاز درگیری های اخیر در خاور میانه، روزانه حدود بیست میلیون بشکه نفت از مسیر استراتژیک تنگه هرمز عبور می کرد. اما اکنون با توقف تردد کشتی های غول پیکر، پالایشگاه های جهان برای جبران کمبود عرضه به خرید نفت از هر منبع در دسترس روی آورده اند. برآورد های تخصصی نشان می دهد از زمان آغاز این بحران تاکنون بیش از یک میلیارد بشکه از عرضه جهانی نفت از دست رفته است.
اهمیت کوشینگ صرفا به ظرفیت فیزیکی آن محدود نمی شود. سطح موجودی این مرکز بر قیمت قراردادهای آتی نفت که مبنای معاملات میلیارد دلاری است، تاثیر مستقیم دارد. گزارش های موثق نشان می دهد شرکت پالایشگاهی «فیلیپس ۶۶» بر این باور است که ذخایر کوشینگ ممکن است به زودی به حداقل سطح عملیاتی خود برسد. موجودی این مخازن تا اوایل خرداد ماه به ۲۲.۴ میلیون بشکه کاهش یافته است که افت شدیدی را نسبت به ماه های گذشته نشان می دهد.
«جرمی اروین»، تحلیلگر ارشد بازار نفت خام در شرکت «انرژی اسپکتس»، در روایتی دست اول و با لحنی هشدار آمیز می گوید: «در صورت کاهش ذخایر به کمتر از بیست میلیون بشکه، مشکلات عملیاتی جدی و جبران ناپذیری ایجاد خواهد شد. دشواری در انتقال نفت بین مخازن و تخلیه کامل برخی از آن ها می تواند جریان خروج نفت از کوشینگ را با اختلال یا تاخیر فلج کننده ای مواجه کند.»
ظرفیت عملیاتی کوشینگ حدود هفتاد و هشت میلیون بشکه برآورد می شود، اما سطح فعلی ذخایر فاصله ای نگران کننده با این ظرفیت دارد. این رویداد در حال توسعه می تواند در روزهای آینده پویایی جدیدی به بازار ببخشد و حتی بر ترافیک دریایی در پایانه های صادراتی خلیج فارس و بندر امام خمینی نیز تاثیرات غیر مستقیمی بگذارد.
به نظر شما آیا کاهش ذخایر استراتژیک آمریکا می تواند فرصتی تازه برای رونق گیری مجدد مسیرهای ترانزیتی بومی و بنادر جنوبی ایران فراهم کند؟ نظرات و تحلیل های خود را در بخش دیدگاه ها با ما و دیگر متخصصان حوزه دریا در میان بگذارید.

















پیشنهاد دریابان
پربازدید ها