فهرست مطالب توسعه تنها با سیمان، بتن و ساخت اسکله محقق نمی شود؛ بلکه نیاز به مغزافزاری دارد که زبان تجارت جهانی را بفهمد. در حالی که غول های صنعتی در سواحل مکران در حال قد کشیدن هستند، خبری متفاوت و راهبردی از چابهار مخابره شده است که نشان می دهد نگاه ها به توسعه این بندر اقیانوسی تغییر کرده است. علیرضا نورا، فرماندار چابهار، از یک توافق مهم با وزارت امور خارجه پرده برداشت: راه اندازی رشته دیپلماسی اقتصادی و کریدوری دریایی. این یعنی قرار است دانشگاه های چابهار به جای مدرک گرایی صرف، ژنرال هایی تربیت کنند که بتوانند در میدان پیچیده کریدورهای بین المللی، منافع ملی ایران را تامین کنند.
به گزارش دریابان، این رشته جدید که ترکیبی هوشمندانه از اقتصاد، روابط بین الملل و مطالعات دریایی است، قرار است در دانشگاه دریانوردی و دانشگاه بین الملل منطقه آزاد چابهار تدریس شود. هدف روشن است: تربیت نیروی متخصصی که بتواند بار ترافیکی و تجاری را به سمت بندر شهید بهشتی و کریدور شمال-جنوب جذب کند.
در کنار این تحول علمی، نبض صنعت نیز در مکران تندتر میزند. گزارش ها حاکی از پیشرفت فیزیکی محسوس در ابرپروژه های پتروشیمی نگین مکران و فولاد مکران است؛ دو بازوی قدرتمندی که قرار است چابهار را از یک بندر صرفاً تجاری به یک هاب تولیدی-صادراتی تبدیل کنند. البته فرماندار چابهار تاکید دارد که این توسعه صنعتی نباید به قیمت نادیده گرفتن مردم تمام شود. پیگیری ساخت بیمارستان ۵۴۰ تختخوابی، تکمیل پروژه های مسکن ملی و ساماندهی حاشیه شهر، بخش دیگری از پازل توسعه است تا رفاه عمومی همپای رشد صنعتی حرکت کند و مردم بومی طعم شیرین توسعه سواحل مکران را در زندگی روزمره خود حس کنند.
نظر شما چیست؟ به نظر شما آیا راه اندازی رشته های دانشگاهی تخصصی مثل “دیپلماسی دریایی” می تواند خلاء مدیریتی در بنادر و مناطق آزاد ما را پر کند؟ یا مشکل جای دیگری است؟ دیدگاه خود را برای ما بنویسید.
پیشنهاد دریابان
پربازدید ها