فهرست مطالب خوزستان که روزگاری انبار غله و پایتخت بی رقیب انرژی ایران بود، حالا زیر بار خاکستر آتش سوزی هورالعظیم و غبار سوء مدیریت کمر خم کرده است. استانی که باید نماد ثروت و رفاه باشد، امروز در چرخهای باطل از تصمیمات لحظهای و مسکن های موقتی مثل تعطیلی مدارس و ادارات گرفتار شده است. کارشناسان هشدار میدهند که ادامه این روند “روزمرگی” و اداره هیجانی استان، نه تنها کشاورزی و محیط زیست را به نابودی میکشاند، بلکه باعث مهاجرت نخبگان و خالی شدن سنگر اقتصادی جنوب غرب کشور خواهد شد.
به گزارش دریابان، ریشه این بحرانها نه در کمبود منابع، بلکه در فقدان آینده نگری علمی است. وقتی دود نیزارهای هورالعظیم نفس شهروندان را بند میآورد و یا کشاورزان به دلیل ممنوعیت کشت برنج هست و نیست خود را از دست میدهند، جای خالی یک استراتژی مدون فریاد میزند. به جای سرمایه گذاری در فناوری های نوین آبیاری و بازچرخانی آب، مدیران تنها به صدور بخشنامههای ممنوعیت اکتفا کردهاند. این در حالی است که با مدیریت صحیح منابع آب و اصلاح الگوی کشت، میشد هم چرخ کشاورزی را چرخاند و هم حقابه تالابها را تامین کرد.
نسخه نجات خوزستان اما روی میز دانشگاهیان خاک میخورد. حلقه مفقوده مدیریت در این استان، قطع ارتباط میان مراکز پژوهشی و نهادهای اجرایی است. راهکار خروج از وضعیت فعلی، تدوین یک نقشه راه استراتژیک ۱۰ ساله با محوریت دانشگاه شهید چمران اهواز است. ایجاد مرکز آینده پژوهی، توسعه صنایع سبز و انرژیهای تجدیدپذیر و حرکت به سمت کشاورزی مدرن، تنها راهکارهایی هستند که میتوانند خوزستان را از وضعیت “کارهای دیمی” خارج کرده و به سمت توسعه پایدار هدایت کنند.
نظر شما چیست؟ به نظر شما چرا با وجود هشدارهای مکرر کارشناسان و دانشگاهیان، مدیران اجرایی در خوزستان همچنان بر روشهای سنتی و تصمیمات لحظهای اصرار دارند؟ آیا منافعی در این “روزمرگی” نهفته است؟ دیدگاه خود را برای ما بنویسید.
پیشنهاد دریابان
پربازدید ها